archiveren

Tagarchief: buitenland

12970875_602744449893666_3454244011671856735_o

Op vrijdagavond 25 november 2016 in de Parnassus te Gent hangt Peio enkele mensen op voor het goede doel. We blazen samen de kaarsjes uit voor 1 jaar “democratisch” Birma, en maken een toegankelijke uiteenzetting over de hedendaagse problematiek in en rond Myanmar.

We zorgen voor een mooie cultuur mix, met mensen van hier én daar. De opbrengst van deze avond gaat integraal naar 3 sociale projecten die de avond zelf worden voorgesteld.

Kom en proef de Birmese keuken. Kijk, lees, luister en reis
een avond af naar het Gouden Land.
Bezoek onze website: http://www.vzwpeio.org

1 HEAD copy

Yangon’s hobbeltrein op weg naar een volgende versnelling

Hij is druk bezet, de luidruchtige buur van velen en een considerabel alternatief voor de stedelijke verkeersjungle. Hij is de périphérique van Yangon. Een hobbeltrein die nooit lijkt op te geven, maar de Japanners zagen dat het beter kon.

The Circular Railway is Yangon’s goedkoopste transportmiddel, maar de slechte conditie van de trein en zijn netwerk wekt veel frustraties op. Met een gemiddelde snelheid van 15km/u en de soms wat eigenzinnige conducteurs, verliest de trein veel potentieel.
Japan lijkt gul en schenkt voor Pasen 2016 een miljoenencadeau aan de ex-hoofdstad van Birma. Ik voel nattigheid.

De trein en zijn sporennet krijgen binnenkort alleszins een flinke opknapbeurt.

2 copy

Een conducteur wacht geduldig af tot iedereen aan boord is geklommen. Tijdens de spitsuren zit de trein overvol, met als gevolg dat laatkomers vaak 40 minuten moeten wachten op de volgende trein. (13 oktober 2015)

Read More

Autosave-File vom d-lab2/3 der AgfaPhoto GmbH

The longest running civil war on earth” tussen het Brits-postkoloniaal KNU (Karen National Union) en de Birmese binnenlandse veiligheidsdienst maakt van de serene burgelijke woonst een onveilige en letale regio. De bergschool is een alias voor een klein schooltje met een 40-tal leerlingen gesitueerd in dit onstabiel grensgebied. De kinderen van 3 tot 14 jaar komen te voet uit bergdorpjes enkele uren van de school gelegen. Het project dat onlangs werd opgestart door lokale burgers houdt zichzelf op een bestaansminimum Read More

smallDSC_0454

Monday February 23rd, 2015 – Simon’s Town

Meet Nephtali Bompaka – ran up to this little fella on my way up to Simon’s Town, close to Cape Town, South Africa. Kids dare to dream without any limits. One day Nephtali will be a NAVY officer.

Tekst en foto’s door: Peio

Zondag 10 oktober, 2015 – Yangon (Myanmar)

De monnik met zijn geschoren hoofd en bezadigd charisma benieuwt me. Hij bidt tot Boeddha, de dikste en de meest opgetogen oppergod die ik ken [van zien].

Maar deze Boeddha oogt anders. Hij is volslank en elegant; hij heeft lange oorlellen veroorzaakt door de adellijke oorbellen en een bolvormige knot op zijn hoofd als symbool van wijsheid en spiritualiteit. Het lot brengt me naar het Chinese Kwan Yin Si klooster in Yangon (lees: 关阴私中国寺庙仰光), Myanmar. Daar leren de jonge monniken over het Mahayana boeddhisme en eren ze Siddhartha Gautama, de historische Boeddha.

Ik voel me thuis, de sfeer is subtiel onconventioneel en minzamer dan de Birmese kloosters die ik alreeds bezocht. De monniken zijn onrijp en sans gêne. Ik kan het niet laten en vraag de senior monnik of er soms geweend en gevochten wordt. Het antwoord is een menslievende “ja“.
Enkelen blijven, op verzoek van hun ouders, slechts een week. Anderen komen vrijwillig en volgen het pad van de Bodhisattva, op zoek naar volledige verlichting en innerlijke rust uit mededogen voor alle levende wezens.

De menselijke kloostermedewerkers zijn klaar met koken. Ik struikel met mijn camera in de monnik zijn eetritueel en schreeuw in alle stilte, wat een ervaring. De monnik zwijgt, zegent zijn weldoener en laat zijn vreedzame gedachtengang ongestoord. Het is etenstijd.

De bergvrouw

Tekst en foto door: Peio

Zondag 1 november, 2015 – Mae Sot

Ze is puur en onaangetast door kennis. Ze leeft elke dag opnieuw; denkwerk is voor haar overbodig werk. De Berg is haar ziel en geest, hij streelt haar oog en voedt haar kinderen. De bergvrouw is maagdelijk schoon en heeft de wetten der menselijkheid nooit geschonden. Ze ademt door haar pijp, ze is rijk aan haar lach en wijs aan haar blik.

De bergvrouw leeft waar schoonheid en schande elkaar treffen, daar waar de hemel diep valt en hij de onderwereld raakt. Het is enkel de onmens die haar serene levenstijl durft te verstoren. De Berg zwijgt met een zucht, de mensheid heeft het nog stééds niet begrepen. Integer en standvastig zoals hij is, probeert hij niet te bewegen. Misschien was het allemaal beter ongemoeid, en is de mens te gedreven. Is het wel goed om zoveel te bewegen? Elke stap die men zet, zorgt voor een nieuw gewoel; die elders de Berg doet beven.

Wanneer de mens besmet door trots en hebzucht haar gehucht besteelt, biedt de Berg haar een vluchtweg naar het land der vreemden. Daar blijft ze even, om zich daarna terug naar de Berg de begeven. De Berg schenkt haar hout en bladeren, ze dankt God en bouwt aan een verder leven.


Deze tekst wordt opgedragen aan De Bergvrouw en haar man die ons eten en onderdak gaven, hoog in de bergen.