archiveren

Tagarchief: reizen

12970875_602744449893666_3454244011671856735_o

Op vrijdagavond 25 november 2016 in de Parnassus te Gent hangt Peio enkele mensen op voor het goede doel. We blazen samen de kaarsjes uit voor 1 jaar “democratisch” Birma, en maken een toegankelijke uiteenzetting over de hedendaagse problematiek in en rond Myanmar.

We zorgen voor een mooie cultuur mix, met mensen van hier én daar. De opbrengst van deze avond gaat integraal naar 3 sociale projecten die de avond zelf worden voorgesteld.

Kom en proef de Birmese keuken. Kijk, lees, luister en reis
een avond af naar het Gouden Land.
Bezoek onze website: http://www.vzwpeio.org

1 HEAD copy

Yangon’s hobbeltrein op weg naar een volgende versnelling

Hij is druk bezet, de luidruchtige buur van velen en een considerabel alternatief voor de stedelijke verkeersjungle. Hij is de périphérique van Yangon. Een hobbeltrein die nooit lijkt op te geven, maar de Japanners zagen dat het beter kon.

The Circular Railway is Yangon’s goedkoopste transportmiddel, maar de slechte conditie van de trein en zijn netwerk wekt veel frustraties op. Met een gemiddelde snelheid van 15km/u en de soms wat eigenzinnige conducteurs, verliest de trein veel potentieel.
Japan lijkt gul en schenkt voor Pasen 2016 een miljoenencadeau aan de ex-hoofdstad van Birma. Ik voel nattigheid.

De trein en zijn sporennet krijgen binnenkort alleszins een flinke opknapbeurt.

2 copy

Een conducteur wacht geduldig af tot iedereen aan boord is geklommen. Tijdens de spitsuren zit de trein overvol, met als gevolg dat laatkomers vaak 40 minuten moeten wachten op de volgende trein. (13 oktober 2015)

Read More

smallDSC_0454

Monday February 23rd, 2015 – Simon’s Town

Meet Nephtali Bompaka – ran up to this little fella on my way up to Simon’s Town, close to Cape Town, South Africa. Kids dare to dream without any limits. One day Nephtali will be a NAVY officer.

De bergvrouw

Tekst en foto door: Peio

Zondag 1 november, 2015 – Mae Sot

Ze is puur en onaangetast door kennis. Ze leeft elke dag opnieuw; denkwerk is voor haar overbodig werk. De Berg is haar ziel en geest, hij streelt haar oog en voedt haar kinderen. De bergvrouw is maagdelijk schoon en heeft de wetten der menselijkheid nooit geschonden. Ze ademt door haar pijp, ze is rijk aan haar lach en wijs aan haar blik.

De bergvrouw leeft waar schoonheid en schande elkaar treffen, daar waar de hemel diep valt en hij de onderwereld raakt. Het is enkel de onmens die haar serene levenstijl durft te verstoren. De Berg zwijgt met een zucht, de mensheid heeft het nog stééds niet begrepen. Integer en standvastig zoals hij is, probeert hij niet te bewegen. Misschien was het allemaal beter ongemoeid, en is de mens te gedreven. Is het wel goed om zoveel te bewegen? Elke stap die men zet, zorgt voor een nieuw gewoel; die elders de Berg doet beven.

Wanneer de mens besmet door trots en hebzucht haar gehucht besteelt, biedt de Berg haar een vluchtweg naar het land der vreemden. Daar blijft ze even, om zich daarna terug naar de Berg de begeven. De Berg schenkt haar hout en bladeren, ze dankt God en bouwt aan een verder leven.


Deze tekst wordt opgedragen aan De Bergvrouw en haar man die ons eten en onderdak gaven, hoog in de bergen.